Wszystkie artykuły z tej serii:

1. Czy czosnek odstrasza komary?
2. Ochrona przed komarami ‒ skuteczność piwa, bananów i witamin z grupy B

W 2018 r. przeprowadzono ankietowe badanie internetowe nad osobistymi strategiami odstraszania komarów [1]. Wyniki ujawniły najróżniejsze, przedziwne taktyki, od pozostawiania przy łóżku przekrojonego na pół pomidora, po nacieranie się niedopałkiem papierosa nasączonym alkoholem [1]. Według niektórych picie alkoholu, a konkretnie ginu z tonikiem, również działa odstraszająco na komary [1]. Nie zabrakło też ciekawych sposobów żywieniowych. Przed komarami ma rzekomo chronić wykluczenie z diety cukru, mięsa, czy bananów [1]. Z tym że banany okazały się tutaj kwestią sporną. Część badanych twierdziła, że bananów lepiej unikać, a część, wręcz przeciwnie, że banany trzeba jeść [1]. Byli też tacy, którzy utrzymywali, że banany dobrze sprawdzają się, gdy natrzemy sobie nimi skórę [1].

Jeść banany? Unikać bananów? Kwestię tę próbowali rozstrzygnąć naukowcy z Wisconsin w 2018 r. [2]: „Wpływ spożycia bananów na atrakcyjność człowieka jako potencjalnego żywiciela komarów”. Uczestników losowo podzielono na dwie grupy, z których jedna jadła winogrona, a druga banany [2]. Która grupa była potem bardziej apetyczna dla komarów? Eksperyment wykazał, że istnieje silny związek między spożyciem bananów i wzrostem zainteresowania ze strony komarów. Efekt ten utrzymuje się nawet przez kilka godzin [2]. Zjedzenie jednego banana w ciągu pierwszej godziny przełożyło się na styczność z mniej więcej 11 dodatkowymi komarami, a w ciągu drugiej godziny przybyło ich jeszcze 7 [2]. Tymczasem winogrona w ogóle nie zwiększyły zainteresowania ludzką krwią [2]. Co ciekawe, liczba spożytych bananów nie miała tutaj żadnego znaczenia. Po zjedzeniu na raz jednego banana badani przyciągali tyle samo komarów, co po zjedzeniu trzech [2]. Naukowcy podsumowali swoje wieloletnie badania, stwierdzając, że spożycie bananów zwiększa atrakcyjność człowieka dla komarów na kilka godzin, podczas gdy winogrona nie mają takiego wpływu na komary. Należy jednak zaznaczyć, że u niektórych osób efekt ten może w ogóle nie występować [2].

No to teraz pora na gin z tonikiem. Niektórzy twierdzą, że alkohol odstrasza owady [3], inni natomiast, że jest wręcz na odwrót [4]. Rozwiać wątpliwości w tym zakresie postanowili autorzy badania z 2002 r. [4]. Eksperyment, któremu poddali uczestników, polegał na wypiciu piwa i wsadzenia ręki do pudełka pełnego komarów [4]. Wyniki ujawnia już sam tytuł: „Spożycie alkoholu zwiększa atrakcyjność człowieka jako potencjalnego żywiciela komarów” [4]. Po tym, jak badani wypili po butelce piwa, na ich rękach usiadło ok. 50% owadów [4]. Dla porównania wcześniej odsetek komarów zainteresowanych krwią uczestników wyniósł tylko ok. 40% [4]. Nic nie wskazuje na to, by ta różnica miała cokolwiek wspólnego z wywołanymi przez alkohol zmianami w produkcji potu, czy w temperaturze skóry [4]. Większego znaczenia nie ma tu też zmniejszenie czujności, czy słabsza koordynacja ruchowa [4]. Musi to być zatem kwestia, czegoś, co po spożyciu alkoholu nasz organizm zaczyna wydzielać [4]. We wnioskach autorzy badania napisali, że skoro wypicie piwa przełożyło się na znaczący wzrost liczby owadów, które usiadły na rękach uczestników, alkohol zwiększa atrakcyjność człowieka jako potencjalnego żywiciela komarów [4]. Nie wiadomo jednak, czy dotyczy to alkoholu ogółem, czy może raczej tylko piwa. Poza tym przetestowano tutaj tylko jeden gatunek komarów ‒ ten, który przenosi choroby typu denga, Zika i żółta gorączka.

A co z komarami przenoszącymi malarię? Stopień ich zamiłowania do alkoholu zmierzono w badaniu z 2010 r. [5]. Uczestnikami byli tutaj ochotnicy, których podzielono na dwie grupy [5]. Pierwsza grupa (25 osób) piła piwo, druga grupa (18 osób), w ramach kontroli, piła wodę [5]. Do oceny atrakcyjności uczestników w grupie eksperymentalnej wykorzystano 2500 komarów, a w grupie kontrolnej ‒ 1800 komarów [5]. Jakie były wyniki? Woda nie wywołała żadnych zmian, za to pod wpływem spożycia piwa uczestnicy stali się dla komarów bardziej atrakcyjni [5]. Można odnieść wrażenie, jakby komary były jakoś specjalnie zaprogramowane na alkohol, lub po prostu samo piwo. Wystarczy, że wyczują je u kogoś, a atrakcyjność takiej osoby jako ich potencjalnego żywiciela automatycznie wzrasta.

Na chwilę obecną banany i piwo to jedyne elementy diety, których działanie wabiące komary zostało udowodnione w badaniach naukowych [2]. No dobrze, ale naszym celem jest raczej odstraszanie komarów, nie ich przyciąganie. Jak w ochronie przed tymi owadami sprawdzi się suplementacja witamin z grupy B? Rozwiązanie to często zalecane jest w mediach, szczególnie w Internecie [6]. Pierwsze badania w tym zakresie przeprowadzono ponad 50 lat temu [7]. Uczestnikom podano tutaj witaminy B1 i B6, a następnie poddano ich serii różnych testów [7]. Niestety komary gryzły badanych jak gdyby nigdy nic ‒ zawzięcie i nawet bez wahania [7]. Działanie witamin przetestowano tutaj tylko na czterech osobach, jednak, ze względu na wyraźny brak jakichkolwiek właściwości odstraszających, badania nigdy nie powtórzono [7]. „Sądzimy, że udało nam się obalić hipotezę, jakoby przyjmowane doustnie witaminy miały działać odstraszająco na komary” ‒ takimi właśnie słowami podsumowali eksperymenty sami autorzy publikacji, ale przecież mowa tu tylko o witaminach B1 i B6 [7]. A co z B2, B3, B5, B9 i B12? Zaraz się przekonamy.

Podobnych badań nad suplementacją witamin z grupy B w ochronie przed komarami w literaturze naukowej mamy jeszcze kilka [6]. We wszystkich przypadkach wyniki są takie same: w roli repelentów przeciwko komarom kompleksy witamin z grupy B są bezskuteczne [6]. Badania te miały jednak swoje ograniczenia: bardzo mała liczba uczestników, jeden gatunek komarów i tylko kilka witamin z gruby B wziętych do analizy [6]. Dlatego też w 2005 r. naukowcy postanowili, że czas już rozstrzygnąć tę kwestię raz na zawsze. Tym razem wzięto już pod uwagę wszystkie witaminy z grupy B: B1, B2, B3, B5, B6, B7 (znaną również jako biotyna), B9 i B12 [6]. Sprawdzono tutaj również, jakie efekty daje suplementacja wysokich dawek samej tiaminy (witaminy B1), która ze wszystkich witamin z grupy B ma być niby tą najskuteczniejszą [6]. W rzeczywistości wszystkie okazały się jednak całkiem bezskuteczne [6]. A szkoda, taki doustny repelent przeciw owadom naprawdę by nam się przydał [8]. Niestety nawet witamina B1 nie wykazuje pożądanego efektu [8]. Dotyczy to także tzw. plastrów odstraszających komary, które mają rzekomo dostarczać tiaminy przez skórę [9]. Nie udowodniono tutaj, by wykazywały one jakiekolwiek działanie ochronne [9].

Podsumowując: witamina B1, znana również jako tiamina, stosowana wewnętrznie, nie jest skutecznym środkiem odstraszającym komary [9]. Mało tego, nie zadziałała też stosowana miejscowo na skórę [9]. Porażka za porażką… Aż żal się robi tych biednych ochotników: półnadzy, zamknięci w jednym pomieszczeniu z setką latających krwiopijców [9]. Zdecydowanie budzą współczucie, szczególnie jeśli wziąć pod uwagę odnotowaną częstotliwość ukąszeń: nawet do 96 na minutę [10]. Strach pomyśleć, co by się działo, gdyby wcześniej badanych naszła ochota na banany i piwo…

Źródło: nutritionfacts.org

The post Ochrona przed komarami ‒ skuteczność piwa, bananów i witamin z grupy B first appeared on Akademia Siła Roślin.

Artykuł Ochrona przed komarami ‒ skuteczność piwa, bananów i witamin z grupy B pochodzi z serwisu Akademia Siła Roślin.

Obok rękawowej resekcji żołądka i bypassu żołądkowego trzecią najpowszechniejszą operacją bariatryczną jest korekta po pierwotnym zabiegu [1]. Nawet 25% pacjentów po operacjach bariatrycznych wraca na stół operacyjny z powodu problemów wywołanych pierwszym zabiegiem [2]. Takie ponowne operacje są bardziej ryzykowne; związane są z 10 razy wyższą śmiertelnością niż zabiegi pierwotne [2]. Co więcej nie ma żadnej gwarancji, że korekta zakończy się sukcesem [3]. Możliwe powikłania obejmują nieszczelność żołądka, przetoki, owrzodzenie, zwężenie żołądka, erozję opasek gastrycznych, zatory, czy ostrą postać refluksu przełykowo-żołądkowego [2].

Stopień ryzyka zależeć może od umiejętności chirurga [4]. W badaniu opublikowanym w New England Journal of Medicine [4] chirurdzy bariatryczni na ochotnika udostępnili do oceny nagrania ze swoich operacji. Poziom biegłości technicznej był bardzo zróżnicowany; większe umiejętności związane były z niższymi wskaźnikami powikłań, re-hospitalizacji, re-operacji i zgonów [4]. Pacjenci operowani przez mniej kompetentnych lekarzy doznali niemal trzy razy więcej powikłań, a ich ryzyko zgonu było pięć razy wyższe [4].

Z chirurgami to tak jak ze sportowcami czy muzykami: niektórzy są bardziej utalentowani niż pozostali, ale praktyka uczynić może mistrza [4]. Bypass żołądkowy to operacja na tyle skomplikowana, że zanim chirurg opanuje całą procedurę, jego krzywa uczenia wymagać może nawet 500 przypadków [5]. Po 500 operacjach ryzyko wystąpienia powikłań się stabilizuje; najniższe ryzyko wykazano dla chirurgów, którzy przeprowadzili ponad 600 zabiegów [5]. Ryzyko zgonu na stole operacyjnym może być dwa razy wyższe pod nożem chirurga, który ma na swoim koncie mniej niż 75 operacji, w porównaniu z lekarzem, który wykonał ich ponad 450 [5]. Zatem jeśli już decydujemy się na operację bariatryczną, dobrze jest zapytać chirurga, ile w swojej karierze przeprowadził tego typu zabiegów. Kluczowe znaczenie ma również wybór akredytowanego bariatrycznego Centrum Doskonałości [6]. W placówkach takich śmiertelność w wyniku zabiegów chirurgicznych jest dwa do trzech razy niższa, niż w instytucjach nieakredytowanych [6].

Jednak wina nie zawsze leży po stronie chirurga. W raporcie zatytułowanym The Dangers of Broccoli („Niebezpieczeństwa jakie kryją w sobie brokuły”) [7] opisano przypadek kobiety, która trzy miesiące po operacji bypassu żołądka poszła sobie do restauracji z bufetem typu „jesz, ile chcesz”. Chociaż jedzenie, które wybrała było bardzo zdrowe, zapomniała najwyraźniej o przeżuwaniu [7]. W efekcie pękły szwy na jej żołądku i pacjentka trafiła na ostry dyżur, a następnie na salę operacyjną. W jej jamie brzusznej lekarze znaleźli „niepogryzione kawałki brokułów, całe nasiona fasoli i różne zielone warzywa liściaste” [7]. Zdecydowanie historia ku przestrodze; tylko może zamiast dokładnie przeżuwać jedzenie po operacji, lepiej byłoby dokładnie przeżuwać jedzenie, zanim jeszcze taka operacja stanie się koniecznością. Tym sposobem jakakolwiek ingerencja w kształt narządów wewnętrznych będzie po prostu zbędna.

Nawet przy założeniu, że operacja zakończy się pomyślnie, pozostaje jeszcze kwestia dożywotniej zmiany żywienia i nadzorowania diety pacjenta, celem uniknięcia niedoborów witamin i minerałów [3]. Nie chodzi tu tylko o zwykłą anemię, osteoporozę, czy utratę włosów [8]. Pacjentom po operacjach bariatrycznych grożą wywołane niedoborami choroby zagrażające życiu, takie jak beriberi, pelagra, kwashiorkor [9], czy, uszkodzenie nerwów [9], które, jak w przypadku niedoboru miedzi, objawiać się może utratą wzroku lata, a nawet i dziesięciolecia, po operacji [10]. Przerażające były wyniki badania z 2018 r. [11]: poważny niedobór jednej z witamin z grupy B, zwanej tiaminą, u jednej trzeciej pacjentów przerodził się w nieodwracalne uszkodzenie mózgu, zanim jeszcze schorzenie zostało w ogóle zdiagnozowane.

Operacje bariatryczne celowo doprowadzają do złego wchłaniania składników odżywczych. Wycinając odcinki jelit, ograniczyć można przyswajanie kalorii; musimy jednak pamiętać, że dzieje się to kosztem przyswajania niezbędnych składników odżywczych. Na zagrażające życiu niedobory żywieniowe narażone są nawet osoby, które poddają się tylko zabiegom restrykcyjnym, takim jak zmniejszenie żołądka [12]. Przyczyną są nieustanne wymioty [12]. Odnotowuje się je u 60% pacjentów po operacjach bariatrycznych, którzy angażują się, najwyraźniej, w „nieodpowiednie zachowania żywieniowe” [13] (innymi słowy, próbują się po prostu normalnie odżywiać). Wymioty pomagają w odchudzaniu na takiej samej zasadzie jak związek zwany disulfiramem pomaga w walce z alkoholizmem: w wyniku jego podania każdy drink skutkuje bardzo nieprzyjemną reakcją ze strony organizmu [14]. Pacjent dostaje tym samym nauczkę i zaczyna odczuwać awersję do napojów alkoholowych [14].

Podobne działać może tzw. dumping syndrome [15], czyli poposiłkowy zespół przeciążenia. Wielu pacjentów po operacji bypassu żołądkowego, w wyniku zjedzenia wysokokalorycznego posiłku, doświadcza objawów takich jak ból brzucha, biegunka, mdłości, wzdęcia, przemęczenie, czy palpitacje serca [15]. Jedzenie omija bowiem żołądek i trafia prosto do jelit [15]. Jak mówią chirurdzy, jest to typowe następstwo tego typu zabiegów, nie oznaka błędu: „Dumping syndrome to objaw normalny i pożądany, który przyczynia się do modyfikacji zachowania po operacji bypassu żołądkowego; dzięki niemu pacjenci powstrzymują się od spożywania wysokokalorycznego jedzenia” [15].

Pozostałe artykuły z tej serii:

Śmiertelność operacji bariatrycznych
Sposoby na odwrócenie cukrzycy: operacje bariatryczne vs. dieta
Na ile trwała jest utrata wagi w wyniku operacji bariatrycznej?

Źródło: https://nutritionfacts.org/

The post Powikłania po operacjach bariatrycznych first appeared on Akademia Siła Roślin.

Artykuł Powikłania po operacjach bariatrycznych pochodzi z serwisu Akademia Siła Roślin.